لعنت ...

لعنت, به من وُ عشق تو وُ وعده ی "ما"یت

لعنت, به منِ بی شرفِ مانده به پایت

له کرده غرور و دل و آیینِ شعورم

بی میلی و سردیِ دل و زنگ صدایت

باید بروم، ماندنم انکارِ شعور است

نادیده بگیرم همه ی خاطره هایت

هی بغض و نمِ اشک و من و بالشِ خیسم

تکرار تو وُ خاطره ی مانده به جایت

کافر شدم از بعد تو ، انگار دوباره

لازم شده پیغمبر و اعجاز خدایت

من میروم آهسته و میپوسم و شاید

روزی کسی از من غزلی خواند برایت

« لیلا کاظمی »

منبع: @beytpoem